10/2/18

Conference : Personal Branding by Anastasia Sideri


https://www.youtube.com/watch?v=JHJXktLRAew&feature=youtu.be

The eye of the xenos-by Richard Pine


http://www.ekathimerini.com/225595/opinion/ekathimerini/comment/the-eye-of-the-xenos

27/1/18

Π. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (1943-1998) - "Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΕΕΙ, ΣΚΕΨΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΑ


συνέντευξη στον Σπύρο Τσακνιά περιοδικό 'ΔΙΑΒΑΖΩ', τ.384, Απρίλιος 1998
Σ. Τσακνιάς- "Από τις εργασίες σας που γνωρίζω, θα σας χαρακτήριζα έναν ιστορικό τον ιδεών και έναν μελετητή της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το ερώτημα μου είναι αν πίσω από τον ιστορικό κρύβεται ένας φιλόσοφος και, στην περίπτωση που η απάντηση είναι καταφατική, ποιός είναι ο πυρήνας της φιλοσοφίας σας;"
Π.Κονδύλης "... Ο φιλόσοφος που κρύβεται πίσω από τον ιστορικό λέει – και αυτή είναι η τελευταία του λέξη: σκέψου ιστορικά, οι απαντήσεις στα ιστορικά προβλήματα δεν βρίσκονται μέσα στην κατασκευασμένη θεωρία, αλλά αντίθετα οι απαντήσεις στα θεωρητικά προβλήματα βρίσκονται μέσα στην ιστορία. Όσοι επιλέγουν τη θεωρία έναντι της ιστορίας το κάνουν όχι γιατί κινούνται σε υψηλότερες σφαίρες, όπως συχνά πιστεύουν οι ίδιοι, απλά από πνευματική νωθρότητα· γιατί η οποιαδήποτε θεωρία είναι απείρως απλούστερη από οποιαδήποτε ιστορική κατάσταση."

26/1/18

Π. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (1943-1998) -συνέντευξη στον Σ. Τσακνιά, περιοδ. Διαβάζω Απρ. 1998 - ΠΕΡΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ


Απόσπασμα από την συνέντευξη
"Η αποκοπή μου από τη μαρξιστική εσχατολογία δεν γέννησε μέσα μου την επιθετική ψυχολογία του αποστάτη, ο οποίος δαιμονολογεί γιατί δεν θέλει πια να εξηγήσει, αλλά να δικαιωθεί. Απεναντίας, αισθάνθηκα εξ αρχής ότι οι εμπειρίες μου, οι θεωρητικές και οι πρακτικές, ήσαν μιά θαυμάσια πρώτη ύλη για να στηρίξω σ' αυτές μιά σοβαρή προσπάθεια κατανόησης του κοινωνικού κόσμου. Δεν υποκατέστησα, λοιπόν, την ηρωίνη του μαρξισμού με την ηρωίνη του φιλελευθερισμού, του ηθικισμού ή του χριστιανισμού, όπως έκαναν πλείστοι όσοι· όταν έκοψα τα ναρκωτικά, τα έκοψα ριζικά και τελειωτικά."

30/12/17

O Π. ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ


Απόσπασμα από το βιβλίο του "η Παρακμή του Αστικού Πολιτισμού" -1991
"Ακόμα και η απλούστερη σκέψη και γνώση φανερώνει οτι εθνική ανάπτυξη μπορεί να γίνει μόνο με την αύξηση των παραγωγικών επενδύσεων, δηλαδή με τον αντίστοιχο περιορισμό της κατανάλωσης, πρό παντώς όταν τα καταναλωτικά αγαθά η χώρα δεν τα παράγει αλλά τα εισάγει, και γιά να τα εισαγάγει δανείζεται, δηλαδή εκχωρεί τις αποφάσεις γιά το μέλλον της στους δανειοδότες της.
Ο δρόμος της ανάπτυξης, είναι ο δρόμος της συσσώρρευσης,της εντατικής εργασίας και της προσωρινής τουλάχιστον (μερικής)στέρησης, ενώ ο δρόμος της (βραχυπρόθεσμης μόνον) ευημερίας είναι ο δρόμος του παρασιτισμού και της εκποίησης της χώρας.
Αυτή η άτεγκτη οικονομική αλήθεια ισχύει ανεξάρτητα από το κοινωνικό και ηθικό πρόβλημα της διανομής των βαρών και της ιεράρχησης των στερήσεων.Οσο άτεγκτη όμως κι΄αν είνα, οι πολιτικές και ψυχολογικές ανάγκες που την απωθούν είναι ακόμα ισχυρότερες.
Πλατειές μάζες, που γιά πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου τους "λάδωσαν το άντερό τους" και επιπλέον απέκτησαν και τη μεθυστική συναίσθηση του κυρίαρχου και εκλεπτυσμένου καταναλωτή, θα αρνούνται πάντα νη τη συνειδητοποιήσουν, όπως επίσης θα αρνούνται να την ξεστομίσουν και να την κάμουν γνώμονα των πράξεων τους κόμματα, των οποίων πρώτη έγνοια ήταν, είναι και θα είναι η νομή της εξουσίας πρός όφελος των φιλόδοξων και αυτάρεσκων στελεχών τους.ιδιαίτερα ιλαροτραγική από την άποψη αυτήν παρουσιάζεται η θέση της "αριστεράς" η οποία όντως οιωνεί καταδικασμένη να υπερασπίζει τα "λαικά" αιτήματα, υποχρεώνεται να γίνει σημαιοφόρος κάθε καταναλωτικής απαίτησης, αρκεί όποιος την προβάλλει να αυτοτιτλοφορείται "λαός"- υποχρεώνεται δηλαδή εξ αντικειμένου να προωθεί την εκποίηση της χώρας, αρκεί ο "λαός" να ζητά την εκποίηση αυτήν.
Υπάρχει ωστόσο κι΄ένας ακόμα λόγος, γιά τον οποίο μιά τόσο απλή αλήθεια θάβεται πεισματικά κάτω από μύριες όσες εκλογικευτικές επινοήσεις.Ενας λαός ο οποίος κάτω από την πολύχρονη και βαθειά επιρροή των ελληνοκεντρικών αερολογιών έχει μάθει να θεωρεί τον εαυτό του ως γένος περιούσιο και ως άλας της γής, αρνείται να βάλει με τον νού του ότι μπορεί να κάνει ο ίδιος κάτι τόσο εξευτελιστικό όπως το να ξεπουλάει τον τόπο του γιά να καταναλώσει περισσότερο.Ετσι δημιουργήθηκε μιά ψυχολογική στάση που ελάχιστα διαφέρει από τη συλλογική σχιζοφρένεια"

24/12/17

Π. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (1943-1998) ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ


" δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από δεκαετίες ο Ελληνισμός βρίσκεται σε διαδικασία γεωπολιτικής συρρίκωνσης και γνωρίζουμε από τώρα με βεβαιότητα ότι μιά τουλάχιστον συνιστώσα της συρρίκνωσης αυτής θα προεκταθεί περίπου ευθύγραμμα : η δημογραφική"
"αν ο ελληνισμός θέλει να επιβιώσει ως διακεκριμμένη ταυτότητα , το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να παράγει όσα τρώει"
"Το λυπηρό παράδοξο σε ακρασφαλείς ιστορικές καταστάσεις συνοδευόμενες από διάχυτα παρακμιακά φαινόμενα, είναι ότι η στρατηγική σκέψη θολώνει τόσο περισσότερο όσο εντονότερα την χρειάζεται ένα έθνος.Οπως ο βαριά άρρωστος δεν αναρρωτιέται τι θα κάμει σε 10 χρόνια, αλλά άν θα βγάλει την νύχτα, έτσι ο ιστορικά ανίσχυρος χαρακτηρίζεται απο την έλλειψη μακρόπνοων συλλήψεων και την προσήλωση στα άμεσα δεδομένα.Η διαφορά σε όποιον χαροπαλεύει βιολογικά και σε όποιον αποσυντίθεται ιστορικά,είναι βέβαια ότι η προσήλωση του πρώτου στα άμεσα δεδομένα εμφανίζεται ως προσπάθεια υπέρβασης ενός πόνου, ενώ η προσήλωση του δεύτερου εμφανίζεται ως κοντόθωρη ευδαιμονική επιδίωξη" (Π. Κονδύλης -θεωρία του πολέμου -Σελ 383)
"στο βαθμό που η ελλάδα θα καθίσταται ανεπαίσθητα γεωπολιτικός δορυφόρος της Τουρκίας, ο κίνδυνος πολέμου θα απομακρύνεται, οι ψευδαισθήσεις θα αβγατίζουν και η παράλυση θα γίνεται ακόμα ηδονικότερη, εφόσον η υποχωρητικότητα θα αμείβεται με αμερικανικούς και ευρωπαικούς επαίνους, που τους χρειάζεται κατεπειγόντως ο εκσυγχρονιζόμενος βαλκάνιος και επίσης με δάνεια και δώρα για να χρηματοδοτείται ο παρασιτικός καταναλωτισμός.Υπ' αυτές τις συνθήκες, ότι στην πραγματικότητα θα συνιστά κάμψη της ελληνικής αντίστασης κάτω από την πίεση του υπέρτερου τουρκικού δυναμικού,οι Ελληνες θα συνηθίσουν σιγά-σιγά να το ονομάζουν "πολιτισμένη συμπεριφορά", 'υπέρβαση του εθνικισμού", και "εξευρωπαισμό".Πράγματι, το σημερινό δίλημμα(1997) είναι αντικειμενικά τρομακτικό και ψυχολογικά αφόρητο:η ειρήνη σημαίνει για την Ελλάδα δορυφοροποίηση και ο πόλεμος σημαίνει συντριβή.Η υπέρβαση του διλήμματος αυτού,η ανατροπή των σημερινών γεωπολιτικών και στρατηγικών συσχετισμών απαιτεί ούτε λίγο ούτε πολύ, την επιτέλεση ενός ηράκλειου άθλου, για τον οποίο η ελληνική κοινωνία , έτσι όπως είναι, δεν διαθέτει τα κότσια.Οι μετριότητες, οι υπομετριότητες και ανθυπομετρητιότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους (Θεωρία του Πολέμου σελίδα 410 και 411)"
"Αν λάβουμε υπόψη μας μόνο όσα πράττονται και αφήσουμε εντελώς στην άκρη την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους οι πράττοντες(υποθέτω ότι ο Κονδύλης εδώ αναφέρεται τοσο στους πολίτες όσο και στους πολιτικούς), τότε φαίνεται να βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, υπό τον όρο να σκηνοθετηθούν έτσι τα πράγματα ώστε κανείς να μήν έχει την άμεση ευθύνη, και επίσης υπό τον όρο να τεχνουργηθούν απροσχημάτηστες ανακουφιστικές εκλογικεύσεις (ελληνοκεντρικές η εξευρωπαιστικές αδιάφορο ).Τις τραγωδίες η τις κωμωδίες που μπορούν να περιγράψουν με τις αρμόζουσες αποχρώσεις αυτήν την ιδιαίτερα κοινωνική και ψυχολογική κατάσταση θα τις γράψουν ίσως άλλοι.Εμένα μου έρχεται στον νού η τετριμμένη αλλά πάντοτε ευθύβολη θυμοσοφία : όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται.(θεωρία του Πολέμου σελίδα 411)"

17/9/17

"Η ελληνική κοινωνία αρνείται να αποδεχθεί το αδιέξοδο και η πολιτική τάξη νομοθετεί πρόχειρες λύσεις και μεταθέτει στο μέλλον βιώσιμες επιλογές"


Εχουν πλέον περάσει 9 χρόνια από τότε που ουσιαστικά πτώχευσε η χώρα, και βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο, και χωρίς καμμιά προοπτική γιά καλύτερες μέρες.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό το χάλι;
Aυτό με απασχολούσε συνεχώς όλα αυτά τα χρόνια, και έγραψα εκατοντάδες σελίδες σ' αυτό το ιστολόγιο γιά να κατανοήσω και εγώ ο ίδιος τα αίτια αλλά και να μεταδώσω σε μικρό ακροατήριο την άποψη μου.Πλέον τα αίτια είναι ξεκάθαρα γιά μένα και νοιώθω τον τελευταίο καιρό ότι δεν θέλω πιά να πείσω.Γι' αυτό και μείωσα σημαντικά τις αναρτήσεις μου.
Τα αίτια βέβαια στα οποία καταλήγει κανείς, είναι πάντα υποκειμενικά, και έχουν να κάνουν με το πόσο μελέτησε τα θέματα, πώς τα σύνθεσε, ποιά παιδεία έχει, ποιά εμπειρία επί αυτών των θεμάτων έχει, και πολλούς άλλους παράγοντες.
Αν γιά παράδειγμα, κάποιος στις ΗΠΑ το 2010, με μεγάλη διοικητική εμπειρία, χωρίς καμμιά γνώση της ελληνικής πραγματικότητας, ενημερωνόταν ότι το ελληνικό κράτος δεν ήξερε πόσους υπαλλήλους έχει, θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι αυτό δεν είναι κράτος.Αρα, θα του φαινόταν λογικό μιά χώρα που δεν έχει κράτος που να λειτουργεί, να πτωχεύσει.Αν σήμερα ρωτούσαμε τον ίδιο άνθρωπο, γιατί δεν μπορεί να επανακάμψει η Ελλάδα, θα μας έλεγε ότι αφού η χώρα δεν έχει 9 χρόνια μετά κράτος που να λειτουργεί,είναι λογικό να μήν μπορεί να επανακάμψει.Αρα, η αιτία γιά το σημερινό χάλι της Ελλάδας γιά το συγκεκριμμένο άτομο, θα ήταν η ανυπαρξία κράτους που να λειτουργεί.
Στο ίδιο συμπέρασμα θα κατέληγε και ένας Γερμανός τραπεζίτης αν τον ενημερώναμε το 2010 ή σήμερα ότι το ελληνικό κράτος δεν ξέρει, δεν έχει καταγράψει, τι περιουσία έχει.
Αν λέγαμε σε ένα απλό γάλλο πολίτη, ότι επί πρωθυπουργίας Κωστάκη Καραμανλή, υπουργός υγείας τετραπλασίασε τις δαπάνες υγείας μέσα σε δύο χρόνια που έμεινε στο υπουργείο,θα μας έλεγε ότι είτε ήταν διεφθαρμένος, είτε ότι ήταν ανίκανος γιά αυτή την θέση.Αρα, τα αίτια γιά το σημερινο χάλι της χώρας γιά τον συγκεκριμμένο πολίτη θα ήταν η διαφθορά του πολιτικού προσωπικού ή η ανικανότητα του.
Αν λέγαμε σε έναν Ελβετό πολίτη, ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος επί πρωθυπουργίας Κωστάκη Καραμανλή, μονιμοποίησε στο Δημόσιο 220.000 συμβασιούχους με την αιτιολογία ότι ήταν άδικο αυτοί οι άνθρωποι να είναι στο έλεος των πολιτικών δυνάμεων (και άρα ήταν λογικό να φορτώσει αυτό το βάρος στους έλληνες φορολογούμενους), θα έλεγε ότι αυτό δεν είναι πολιτικό προσωπικό, αλλά μιά πελατειακή προσέγγιση της πολιτικής.Αρά, γιά τον συγκεκριμμένο πολίτη, η αιτία γιά το σημερινό χάλι της χώρας θα ήταν η πελατειακή προσέγγιση των αυτο-αποκαλούμενων πολιτικών κομμάτων.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε εκατοντάδες άλλες αιτίες γιά το σημερινό χάλι της χώρας.
Αυτό που είναι αξιοπερίεργο (αν και όχι τόσο, όπως θα δούμε παρακάτω) είναι ότι 9 χρόνια μετά το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης, οι έλληνες πολίτες δεν έχουν καταλήξει σε ποσοστό ας πούμε 60-70% στο τί έφταιξε γιά την χρεοκοπία της χώρας.Οταν δεν μπορείς να καταλήξεις συλλόγικά στο τί έφταιξε, δεν μπορείς να βρείς λύση στο πρόβλημα.
Η δική μου άποψη (έχοντας μελετήσει πολύ το έργο του Π.Κονδύλη), είναι ότι η σύγχρονη Ελλάδα, στα 200 χρόνια που υπάρχει, δεν κατάφερε να ταίσει τα παιδιά της.Η συνέπεια, ήταν η μεγάλη μετανάστευση γιά τους πολλούς και έντιμους.Με το Σύνταγμα του 1975, καθιερώθηκε ένα θεσμικό πλαίσιο, που είναι αυτό της πελατειακής πολιτικής που βιώνουμε έως σήμερα.Με το πλαίσιο αυτό, αρχισε πλέον ο πολίτης να πουλά την ψήφο του γιά κάποιες παροχές και το πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης να αγοράζει τις ψήφους.Ετσι, μέσα σε 40 χρόνια, δομήθηκε μιά κοινωνία, η πλειοψηφία της οποίας ζεί παρασιτικά είς βάρος της μειοψηφίας.Κανένας δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της χώρας.Αυτό που έχει σημασία είναι το παρόν και τα επόμενα δύο-τρία χρόνια.
Το νέο αυτό θεσμικό πλαίσιο, γιά να λειτουργήσει, έπρεπε να διαλύσει την λειτουργία του κράτους, που λειτουργούσε άψογα μέχρι το 1975 με δέκα φορές λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους απ' ότι σήμερα.Το κράτος έπρεπε πλέον να λειτουργεί γιά την πλειοψηφία των πολιτών και γιά το κομματοσκυλικό σύστημα διακυβέρνησης.Το πολιτικό προσωπικό έπρεπε επίσης να αλλάξει.Οι άξιοι απομακρύνθηκαν ή ωθήθηκαν στην απομάκρυνση,και οι άχρηστοι και οι λαικιστές προωθήθηκαν.Δεν είναι τυχαίο ότι κανένας έλληνας πρωθυπουργός ή περίπου κανένας, από το 1975 μέχρι και σήμερα, δεν έχει δουλέψει ποτέ στην ζωή του.Το κριτήριο γιά την παρασιτική πλειοψηφία, γιά την επιλογή πρωθυπουργού δεν είναι πόσο ικανός είναι να κυβερνήσει, α;λλά τι παροχές θα του προσφέρει.
Με βάση τα ανωτέρω, δεν είναι τυχαίο, ότι ένας άχρηστος πρωθυπουργός μπορεί να οδηγήσει την χώρα στα βράχια.Θυμόμαστε όλοι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να λέει τότε που ετοίμαζε την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ, ότι "θα σας ρίξω στην θάλασσα και θα μάθετε κολύμπι". Εγώ ξέρω ότι αν ρίξεις στην θάλασσα έναν άνθρωπο που δεν ξέρει κολύμπι, θα πνιγεί.Προφανώς ήταν σχήμα λόγου αυτό που έλεγε τότε ο Καραμανλής.Ομως ήταν η αρχή μιάς μοιραίας πορείας γιά την χώρα.Ακολούθησαν μετέπειτα οι λαικιστές δεξιοί και αριστεροί.Εν τω μεταξύ,είχαν προκύψει οι όψιμοι ευρωπαιστές, οι οποίοι υποστήριζαν τους ευρωπαικούς θεσμούς τυφλά.Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν πώς να αρπάξουν καμμιά επιδότηση γιά την πελατεία τους.Η είσοδος της χώρας στην ευρωζώνη ήταν ένα τεράστιο σφάλμα διότι η χώρα δεν ήταν προετοιμασμένη.Αλλά το κομματοσκυλικό σύστημα διακυβέρνησης, δεν το γνώριζε.Ακόμα και μετά την είσοδο στην ευρωζώνη, και ενώ έπρεπε να ληφθούν σοβαρά μέτρα έστω γιά την εκ των υστέρων προετοιμασία, αυτό δεν έγινε.Διότι όταν αναθέτεις σε άχρηστους την διακυβέρνηση της χώρας, δεν μπορείς να περιμένεις θαύματα.Ακόμα όμως και σήμερα, ούτε αυτοί που θέλουν την αποχώρηση της χώρας από το ευρώ, ούτε αυτοί που θέλουν την παραμονή της χώρας στο ευρώ, έχουν μελετήσει σοβαρά τις συνέπεις των επιλογών τους γιά την χώρα.Η χώρα συνεχίζει να βαδίζει στα τυφλά.
Απο καθαρής οικονομικής πλευράς, η χώρα οδηγήθηκε στην χρεοκοπία από το κομματοσκυλικό σύστημα διακυβέρνησης, μέσω κυρίως των συντάξεων.Η χώρα δαπάνησε δανειζόμενη γύρω στα 220 δις αυρώ από το 2000 εεως το το 2013, γιά να πληρώσει συντάξεις.
Ολα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η χώρα οδηγήθηκε στην χρεοκοπία από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού που ζεί παρασιτικά είς βάρος της μειοψηφίας, και αυτό, σε αγαστή συνεργασία με το κομματοσκυλικό σύστημα διακυβέρνησης.Πολιτικό σύστημα που να ασχοληθεί με τα μακροχρόνια προβλήματα της χώρας δεν υπάρχει.
Ετσι προέκυψε ο τίτλος της ανάρτησης που βρήκα στο παρακάτω άρθρο
http://www.kathimerini.gr/926746/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/dysvastakto-fortio-gia-osoys-ergazontai-ston-idiwtiko-tomea
Οι συνέπειες από εδώ και πέρα θα είναι οι εξής :
-η παρασιτική πλειοψηφία, όποιον κι' αν εκλέξει, δεν θα μπορεί πλέον να ζεί παρασιτικά εις βάρος της μειοψηφίας, τουλάχιστον μέχρι το 2060, διότι πρώτον , η χώρα θα είναι υπό συνεχή επιτήρηση, και δεύτερον η μειοψηφία δεν θα μπορεί πλέον να ταισει τον εαυτό της, πόσο μάλλον τα παράσιτα.
-οι συντάξεις και τα εισοδήματα θα συνεχίσουν να συρρικνώνονται (κυρίως οι συντάξεις) λόγω των μακροχρόνιων προβλημάτων της χώρας με τα οποία δεν έχει ασχοληθεί κανείς, όπως το δημογραφικό.
Related Posts with Thumbnails